Не дранікам адзіным. Ці добра ты ведаеш беларускую кухню? Тэст для гурманаў

«Душой» у клёцках называюць начынку. Калісьці ўнутр клалі кавалачкі сала, пазней — мяса, грыбы і нават рыбу. Асабліва вядомая гэтая страва на Віцебшчыне. Цікава, што клёцкі з душамі мелі і абрадавае значэнне: у некаторых мясцінах іх гатавалі на памінкі.

Спарыш — беларускі ланчбокс задоўга да вынаходніцтва пластыку! Гэта два злучаныя гліняныя гаршчкі з ручкай. У іх насілі ежу жняцам і касцам, якія працавалі ў полі. У адзін гаршчок маглі наліць суп, у другі — пакласці кашу. Практычна комплексны абед з дастаўкай!

Дранікаў няма. Але ёсць добрая навіна: з голаду не памрэш! У XVI стагоддзі бульба яшчэ не была звычайнай ежай беларусаў. Шырокае распаўсюджанне яна атрымала значна пазней, асабліва ў XIX стагоддзі. Да гэтага нашы продкі елі кашы, хлеб, гарох, рэпу і шмат іншых страў. Беларуская кухня паспела пражыць доўгае жыццё да з'яўлення дранікаў.

Кісель з цыбуляй? Так, і гэта не памылка кухара! Старадаўні аўсяны кісель зусім не абавязкова быў салодкім. Яго гатавалі з заквашанай аўсянай асновы, астуджалі, а потым маглі падаваць са смажанай цыбуляй і скваркамі. Такі кісель быў самастойнай стравай. Да яго таксама маглі падаваць вараную бульбу ці салёныя агуркі.

Бульба прабралася нават у каўбасу! Бульбяная кішка — традыцыйная страва, якую гатавалі ў натуральнай абалонцы. Яе начынялі дранай бульбай, часта дадавалі цыбулю, сала і прыправы, а пасля запякалі. Дарэчы, кішка бывала не толькі бульбяной. Існаваў таксама і крывяны варыянт.

Кулага — старадаўняя салодкая страва з ягад і мукі. Для яе выкарыстоўвалі чарніцы, маліну, брусніцы, каліну і іншыя ягады. У некаторых рэцэптах дадавалі мёд. Кулагу елі гарачай або халоднай, а часам падавалі з блінамі. А што ж астатнія стравы? Зацірка — поліўка з дробных камячкоў мучнога цеста, якія варылі ў вадзе або малацэ. Камы — шарыкі з тоўчанага гароху, бабоў ці бульбы. Крупеня — густы суп з крупамі, гароднінай, часам з грыбамі або мясам.

Віншуем! Кулінарнага самазванца выкрылі! «Цыбульныя шэптуны» — наша выдумка. А вось астатнія назвы сапраўдныя. Камы — страва ў выглядзе камячкоў, якія маглі рабіць з гароху, бабоў ці бульбы. Саладуха — старадаўняя саладкаватая страва з мучной асновы, якую спецыяльна асалоджвалі і заквашвалі. Зацірка — простая страва з дробных камячкоў цеста, якія варылі ў вадзе ці малацэ. Так што беларуская кухня сапраўды багатая на незвычайныя назвы. І ніводная нейрасетка не патрэбная, каб іх прыдумаць!